Κυριακή, 23 Σεπτεμβρίου 2012

Πάμπλο Νερούδα:"Ήρθε να με βρει η Ποίηση"



Πάμπλο Νερούδα
Στις 23 Σεπτεμβρίου 1973 έφυγε από τη ζωή ο Χιλιανός ποιητής Πάμπλο Νερούδα, «ο σπουδαιότερος ποιητής του 20ου αιώνα» σύμφωνα με τον Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες. Τα έργα του είναι τα πιο πολυδιαβασμένα έργα ισπανόφωνου δημιουργού.
Ο ποιητής, διπλωμάτης, κομουνιστής, κάτοχος του Νόμπελ Λογοτεχνίας και αιώνια ερωτευμένος Πάμπλο Νερούδα κηδεύτηκε με συνοδεία χιλιάδων πολιτών, που αγνόησαν την απαγόρευση του καθεστώτος Πινοσέτ. Ο Πάμπλο Νερούδα, του οποίου το πραγματικό όνομα ήταν Ρικάρντο Νεφταλί Ελιέθερ Ρέγιες Μποσοάλτο, γεννήθηκε στις 12 Ιουλίου 1904 στην πόλη Παράλ της Χιλής. Λίγο μετά τη γέννησή του, πεθαίνει η μητέρα του Ρόσα και ο πατέρας του Χοσέ, εργάτης των σιδηροδρόμων, μετακομίζει στην πόλη Τεμούκο όπου ξαναπαντρεύεται. Το όνομα «Πάμπλο Νερούδα», προς τιμήν του Τσέχου ποιητή Γιαν Νερούντα, αποτελεί το φιλολογικό ψευδώνυμο του από την ηλικία των 20, όνομα το οποίο αργότερα νομιμοποιεί. 
Πηγή: http://tvxs.gr/news (συνέχεια του άρθρου)


"Ήρθε να με βρει η Ποίηση"
Πάμπλο Νερούδα

Αφού δεν πρόλαβα τη μουσική, ας μη χάσω και την ποίηση...
" Κι ήταν σ'αυτήν την ηλικία
όταν ήρθε να με βρει η ποίηση
Δεν ξέρω, δεν ξέρω από πού
ξεπρόβαλε απ'τον χειμώνα ή από το ποτάμι.
Δεν γνωρίζω ούτε πώς, μήτε πότε
όχι, δεν ήσαν φωνές, δεν ήσαν λέξεις ούτε η σιωπή:
Μα με καλούσε από κάποιο δρόμο 
απ'τα κλαδιά της νύχτας
ξάφνου ανάμεσα στους άλλους ανάμεσα σε βίαιες φωτιές
ή επιστρέφοντας μοναχός
στέκονταν εκεί δίχως πρόσωπο με άγγιζε.......
Και ‘γω, η έσχατη ύπαρξη
μεθυσμένος απ'το απέραντο έναστρο κενό 
κατ'εικόνα κι ομοίωση του μυστηρίου 
ένιωσα καθάριο κομμάτι της αβύσσου κυλούσα μαζί με τ'άστρα διαλύθηκε η καρδιά μου μέσα στον άνεμο......
Ρώτησα αργότερα τους άλλους τις γυναίκες, τους άντρες 
τι έκαναν με τόση βεβαιότητα και πώς έβλεπαν τη ζωή:
Ακόμα περιμένω την απάντησή τους
συνέχισαν να ζουν, να χορεύουν.
Είναι αυτό που δεν συμβαίνει σ'έναν που καθορίζει τη σιωπή 
δεν θέλω να μιλώ γιατί έμεινα περιμένοντας:
σ'αυτή την περιοχή, εκείνη τη μέρα
δεν ξέρω τι μου συνέβη
μα δεν είμαι ο ίδιος" 




(Ο Ταχυδρόμος (Il Postino) είναι ιταλική κινηματογραφική ταινία παραγωγής 1994σκηνοθετημένη από το Μάικλ Ράντφορντ.
Η ταινία αφηγείται τη φιλία του νεαρού ταχυδρόμου Μάριο Ρουόπολο (Τροΐζι) με το Χιλιανό κομμουνιστή ποιητή Πάμπλο Νερούδα(Νουαρέ) και τον έρωτα του πρώτου για την όμορφη Μπεατρίτσε Ρούσο (Κουτσινότα). Το σενάριο είναι βασισμένο στο μυθιστόρημαArdiente Paciencia του Αντόνιο Σκάρμετα (1985) και ακολουθεί αρκετά πιστά την πλοκή του, με τη διαφορά ότι η ιστορία εκτυλίσσεται στην Ιταλία του '50 αντί για τη Χιλή του '60.

Υπόθεση [Επεξεργασία]

Ο Μάριο είναι ένας νεαρός που ζει στο απομονωμένο νησί Σαλίνα κατά τα τέλη της δεκαετίας του '50 και ονειρεύεται να μεταναστεύσειστις ΗΠΑ, προσπαθώντας να μη γίνει ψαράς σαν τον πατέρα του. Τελικά του δίνεται μια άλλη ευκαιρία, όταν προσλαμβάνεται στο ταχυδρομείο για να διακινεί την αλληλογραφία του Χιλιανού Πάμπλο Νερούδα, ο οποίος διώκεται από τις αυταρχικές κυβερνήσεις της πατρίδας του κι έχει λάβει πολιτικό άσυλο απ' την Ιταλία, υπό τον όρο ότι θα μένει μόνιμα σε μια ερημική περιοχή της Σαλίνα.)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου